Fluazinam 37.5, Azoxystrobin 15 SC

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Fluazinam

Το Fluazinam είναι ένα προληπτικό, επαφής μυκητοκτόνο (FRAC 29) με πολυτοπικό μηχανισμό δράσης. Διακρίνεται για τη σταθερότητα, τη μακρά διάρκεια δράσης και την ασφάλεια στα φυτά.

Χημική ταυτότητα:

Παράμετρος: Περιγραφή

Χημική ονομασία (IUPAC): 3-chloro-N-[3-chloro-2,6-dinitro-4-(trifluoromethyl)phenyl]-5-(trifluoromethyl)-2-pyridinamine

Χημικός τύπος: C₁₃H₄Cl₂F₆N₄O₄

Μοριακό βάρος: 465.1 g/mol

Μηχανισμός δράσης:

Το Fluazinam δρα ως αποζευκτής της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης (uncoupler of oxidative phosphorylation) στα μιτοχόνδρια των μυκήτων

Διακόπτει τη σύνδεση μεταξύ ηλεκτρονικής μεταφοράς και παραγωγής ATP.

Αποτρέπει τη δημιουργία χημειωσμωτικής βαθμίδας (proton gradient), με αποτέλεσμα έλλειψη ενέργειας και κυτταρικό θάνατο.

Επίσης δρα ως ισχυρό αντιοξειδωτικό, αποτρέποντας το σχηματισμό ενεργών ριζών οξυγόνου (ROS) μέσα στα κύτταρα του μύκητα.

Ο μηχανισμός αυτός είναι μη ειδικός (multi-site), γεγονός που καθιστά το Fluazinam ιδιαίτερα ανθεκτικό στην ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών.

Ιδιότητες & χαρακτηριστικά δράσης:

Τύπος δράσης: Επαφής (contact)

Δράση: Προληπτική και αντισποριογόνος

Διασυστηματικότητα: Όχι διασυστηματικό, αλλά προσκολλάται ισχυρά στην επιφάνεια των ιστών

Κίνηση στο φυτό: Ελάχιστη - σχηματίζει προστατευτική μεμβράνη

Ανθεκτικότητα στη βροχή: Πολύ καλή (λόγω υψηλής λιποφιλίας)

Χρόνος προστασίας: 7-14 ημέρες ανάλογα με τη δόση και τη βροχόπτωση

Μορφή δράσης: Παρεμποδίζει τη βλάστηση σπορίων και τη διείσδυση του παθογόνου

Φάσμα δράσης:

Το Fluazinam έχει πολύ ευρύ φάσμα εναντίον μυκήτων διαφόρων ομάδων:Ωομύκητες (Oomycetes), Ασκομύκητες (Ascomycetes), δευτερογενείς μύκητες εδάφους

Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στο περονόσπορο της πατάτας (Phytophthora infestans) και στην ξηρή σήψη (Sclerotinia spp.).

Ανθεκτικότητα:

Επειδή είναι multi-site αναστολέας, ο κίνδυνος ανθεκτικότητας είναι πολύ χαμηλός.

Ωστόσο, έχουν αναφερθεί μεμονωμένες περιπτώσεις μειωμένης ευαισθησίας σε Phytophthora infestans (ειδικά στη Βρετανία και Σκανδιναβία).

FRAC οδηγίες:

Χρησιμοποίηση σε εναλλαγή ή μίγμα με άλλες ομάδες.

Μέγιστο 6 εφαρμογές/έτος στις ευαίσθητες καλλιέργειες.

Περιβαλλοντική και τοξικολογική συμπεριφορά:

Τοξικότητα σε μέλισσες: Πολύ χαμηλή

Τοξικότητα σε ψάρια/υδρόβια: Υψηλή (EC₅₀ ~1 μg/L)

Ημιζωή στο έδαφος (DT₅₀): 10-60 ημέρες

Προσρόφηση στο έδαφος (Koc): Πολύ υψηλή (>3000)

Φωτοδιάσπαση: Αργή, σταθερό στο φως

Πτητικότητα: Μη πτητικό

Ειδική προσοχή απαιτείται κοντά σε υδάτινα σώματα, καθώς είναι τοξικό για υδρόβιους οργανισμούς

Πλεονεκτήματα:

Ευρύ φάσμα δράσης (Oomycetes, Ascomycetes, Basidiomycetes)

Πολύ χαμηλός κίνδυνος ανθεκτικότητας

Ανθεκτικό στη βροχή

Πολύ χαμηλή τοξικότητα σε μέλισσες και θηλαστικά

Καλή διάρκεια προστασίας

Μειονεκτήματα:

Όχι διασυστηματικό (μόνο επιφανειακό)

Μπορεί να προκαλέσει φυτοτοξικότητα σε ορισμένες καλλιέργειες (π.χ. μήλο)

Τοξικό για υδρόβιους οργανισμούς

Δεν έχει θεραπευτική δράση

---

---

Πληροφορίες για την δραστική ουσία Azoxystrobin

Χημική κατηγορία: Στρομπιλουρίνες (Strobilurins)
Χημική ονομασία: (IUPAC) methyl (E)-2-{2-[6-(2-cyanophenoxy)pyrimidin-4-yloxy]phenyl}-3-methoxyacrylate
Χημικός τύπος: C₂₂H₁₇N₃O₅

Μηχανισμός δράσης:

Το Azoxystrobin είναι αναστολέας της μιτοχονδριακής αναπνοής στα κύτταρα των μυκήτων.

Δρα στο σύμπλοκο III (cytochrome bc₁ complex) των μιτοχονδρίων.

Αναστέλλει τη μεταφορά ηλεκτρονίων στη Qo-θέση (quinol oxidation site).

Το αποτέλεσμα είναι παρεμπόδιση της παραγωγής ATP, δηλαδή ενέργειας, οδηγώντας σε θάνατο των μυκητιακών κυττάρων.

Είναι single-site inhibitor, γι’ αυτό υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας.

Χαρακτηριστικά δράσης:

Τύπος δράσης: Προληπτικό, θεραπευτικό (early curative) & αντισποριογόνο

Δράση: Διασυστηματική, διαφυλλική και translaminar

Διακίνηση στο φυτό: Απορροφάται από τα φύλλα και κατανέμεται ακροπεταλικά (acropetal systemic)

Επιδράσεις: Εμποδίζει τη βλάστηση σπορίων, ανάπτυξη μυκηλίου και παραγωγή σπορίων

Φάσμα δράσης:

To Azoxystrobin έχει ευρύ φάσμα δράσης έναντι περισσότερων από 70 παθογόνων μυκήτων

Ασκομύκητες: Alternaria spp., Mycosphaerella spp., Septoria spp., Venturia spp.

Βασιδιομύκητες: Rhizoctonia spp., Ustilago spp.

Ωομύκητες: Plasmopara viticola, Peronospora spp.

Deuteromycetes: Botrytis cinerea, Sclerotinia spp.

Συνδυάζεται συχνά με δραστικές άλλων ομάδων για αποφυγή ανθεκτικότητας

Ανθεκτικότητα:

Ο μηχανισμός δράσης είναι μονοτοπικός, επομένως οι μεταλλάξεις στο γονίδιο cytochrome b (π.χ. G143A, F129L) οδηγούν σε ανθεκτικούς πληθυσμούς.

Εντοπίστηκαν ανθεκτικότητες σε Plasmopara viticola, Alternaria alternata, Botrytis cinerea, Zymoseptoria tritici.

Καλό ειναι να μην γίνονται 2 συνεχόμενες εφαρμογές ανά περίοδο.

και να γίνετε εναλλαγή με άλλες δραστικές ουσίες.

Τοξικολογία και περιβάλλον:

Οξεία τοξικότητα: πολύ χαμηλή (LD₅₀ > 5000 mg/kg).

Περιβαλλοντική συμπεριφορά:

Μέτρια προσρόφηση στο έδαφος (Koc ~400-600).

Ημιζωή: 2-8 εβδομάδες, ανάλογα με τις συνθήκες.

Τοξική για υδρόβιους οργανισμούς - απαιτείται προσοχή σε εφαρμογές κοντά σε υδάτινες επιφάνειες.

Πλεονεκτήματα:

Ευρύ φάσμα δράσης (πολυλειτουργικό μυκητοκτόνο)

Ισχυρή προληπτική και αντισποριογόνος δράση

Διασυστηματική κίνηση και παρατεταμένη προστασία

Καλή συνδυασιμότητα με άλλες δραστικές

Μειονεκτήματα:

Κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικότητας (λόγω single-site action)

Απαιτεί εναλλαγή με δραστικές άλλων ομάδων

Τοξικό για υδρόβια είδη

---

---